Warstwy papieru budują twój temat z nałożonych na siebie arkuszy kolorowego papieru, jak ręcznie robiona szkatułka z cieniem. Każdy element — postać, okno, fale, chmury — jest wycięty w czysty kształt i leży na własnej warstwie, a między nimi kładą się miękkie cienie. Ciepła poświata od tyłu rozświetla krawędzie i daje całości prawdziwą głębię, a paleta pozostaje łagodna i pastelowa: brzoskwinia, szałwia, pudrowy błękit, krem.
Ty piszesz temat, a styl dokłada nożyczki i głębię. Pięknie wychodzą sceny z pierwszym, drugim i dalszym planem: kobieta czytająca pod łukowym oknem z wioską w tle, mężczyzna idący ulicą schodkowych domów, kot na parapecie z drzewem za oknem, latarnia morska nad falującymi papierowymi falami. Im więcej naturalnych planów ma scena, tym bogatszy efekt.
Sprawdzi się na kartkach z życzeniami i zaproszeniach ślubnych, rozkładówkach książeczek obrazkowych, plakatach świątecznych, witrynach i obrazach na ścianę — wszędzie tam, gdzie coś ma wyglądać na zrobione ręcznie, a nie wyrenderowane. Po miękką wełnę zamiast papieru sięgnij po Filc i włóczkę, po malowane strony książeczki po Bajkowy gwasz, po przezroczyste szkło po Dmuchane szkło.
Do tej kompozycji polecamy format 4:5; 3:4 to inny wariant kadrowania. Styl działa też na wgranym obrazie: w trybie obraz do obrazu przerabia zdjęcie na warstwową papierową szkatułkę z miękkimi cieniami i ciepłym światłem od tyłu, a kompozycję, pozę i ubranie zostawia bez zmian. Najlepiej wychodzą krajobrazy i proste sceny z wyraźną głębią.
Tematy do wklejenia bez zmian: „a lighthouse above rolling waves under a big moon”, „a small town on a hill with a winding road”, „a woman reading under an arched window with a garden behind her”. Nazwij to, co blisko, pośrodku i daleko, a każde stanie się osobną warstwą.
Wykończenia, które pasują na wierzch: Złota godzina dla zachodu słońca prześwitującego przez papier, Miękka poświata dla łagodniejszego światła od tyłu.