Galeria miesza opublikowane przykłady ze strony modelu z naszymi własnymi obrazami testowymi z 7 października 2026. Każdy obraz pokazuje ubranych dorosłych, co najwyżej sugestywnie.
Renderowanie tekstu. To aktualizacja, od której Google zaczyna, i się sprawdziła. Okładka NOCTURNE niesie winietę i oba hasła, „The Night Issue” oraz „Velvet, Concrete & Sound”, z ampersandem włącznie; plakat filmowy drukuje „LAST TRAIN TO LISBON” nad „IN CINEMAS THIS WINTER”. Na kadrze 21:9 z dwiema kobietami przy zabytkowym kabriolecie przed motelem na pustyni różowy neon głosi „VACANCY”. W jednej edycji model zaprojektował pustą okładkę albumu, którą kobieta trzymała w sklepie płytowym, z tytułem „MIDNIGHT TIDE” zespołu „The Low Hours”, podczas gdy obie kobiety i sklep pozostały takie, jakie były. Nie zmyśla czytelnych tekstów: nazwiska pod tytułem plakatu i cyfry kodu kreskowego z bliska wyglądają na wypełniacz. Jeśli słowo ma znaczenie, ujmij je w cudzysłów.
Wyszukiwanie w sieci. Dwa razy wysłaliśmy ten sam jednolinijkowy prompt, „today's weather forecast poster for Tokyo with the date”. Przy włączonym enable_web_search plakat wydrukował poprawną datę, środa, 7 października 2026. Przy wyłączonym model zmyślił jedną, 24 października. Uruchomiliśmy też enable_image_search; zwróciło obraz, ale nie zauważyliśmy mierzalnej różnicy.
Edycje z jednego źródła. Dzienne zdjęcie rudowłosej kobiety podlewającej paprocie w szklarni, w białej lnianej koszuli i dżinsowych szortach, zmieniło się w noc w operze: czarna jedwabna suknia z odkrytymi plecami, upięte włosy, loża z czerwonego aksamitu, żyrandol i scena za nią. Twarz i kolor włosów zostały zachowane, a wynik wygląda jak jedna fotografia, a nie wycinanka.
Edycje z trzech źródeł. Studyjny portret mężczyzny, zdjęcie produktowe koniakowej zamszowej kurtki koszulowej i puste obserwatorium nocą zmieniły się w jeden obraz, na którym ma na sobie kurtkę obok mosiężnego teleskopu. Twarz została zachowana, tak samo jak kolor kurtki, mosiężne napy i kieszenie na piersi. Google deklaruje spójność dla do czterech postaci i dziesięciu obiektów; sprawdziliśmy po jednym.
Szerokie i wysokie kadry. Google mówi, że usunął kafelkowanie przy 1:4, 4:1, 1:8 i 8:1 w 2K i 4K; w naszych przebiegach nadal czasem się zdarza. Dwa z sześciu przebiegów 8:1 wróciły jako kilka ujęć zszytych obok siebie, z wyraźnymi szwami i innym światłem w każdym panelu. Jednym z nich był nasz pierwszy prompt z rave w magazynie, który stawiał kabinę DJ-a po lewej, kolumny po prawej i parę pośrodku. Późniejsza seria 69 dodatkowych testów tego samego dnia pokazała, od czego to zależy: pejzaże i dalekie tłumy trzymały się razem, a ludzie blisko kamery lub rozmieszczeni w poprzek kadru byli zszywani mniej więcej w połowie przypadków; we wszystkich naszych przebiegach 8:1 tego dnia 10 z 35 wróciło zszytych. Grzbiet górski 4:1 w 2k wyszedł bez szwów. Wysokie kadry działają, gdy sam obiekt jest wysoki (1:4 8 z 8, 1:8 11 z 14), choć nasze pierwsze testy 1:8 dały sześć ułożonych ujęć jednej sceny na plaży w 1k i panoramę pejzażu obróconą na bok w 2k. Opisz jedną ciągłą scenę, sprawdzaj każdy szeroki wynik, a szczegóły znajdziesz w przewodniku po panoramach i banerach. W edycji na auto źródło panoramiczne 4:1 wróciło jako 2064 x 512.
Rozmiary i formaty. Rozmiary wyjściowe, które zmierzyliśmy:
- 1k: 1:1 to 1024 x 1024, 3:4 to 896 x 1200, 21:9 to 1584 x 672, a 1:8 to 352 x 2928;
- 2k: 3:4 to 1792 x 2400, 2:3 to 1696 x 2528, 4:5 to 1856 x 2304, 16:9 to 2752 x 1536, 21:9 to 3168 x 1344, 4:1 to 4128 x 1024, 8:1 to 5856 x 704, a 1:8 to 704 x 5856;
- 4k: 1:1 to 4096 x 4096.
JPEG w 1k 21:9 ważył 307 KB wobec około 1,1 MB dla PNG; cena jest taka sama w obu przypadkach.
Szybkość. Około 10–35 sekund w 1k i 2k oraz do około minuty w 4k: ustal układ w 1k, zanim zapłacisz za 4k.
