Raster mangi zamienia twój temat w pojedynczy czarno-biały kadr mangi. Rysuje ostra kreska tuszem, cienie kładzie kropkowany raster, a kadr jest dramatycznie przycięty — tak, jak strona przybliża się do najważniejszej chwili. Subtelne linie ruchu dodają energii nawet nieruchomej pozie, marginesy zostają czyste i białe, a dymków i napisów celowo nie ma: kadr wypełnisz sam.
Ty piszesz temat, a styl dokłada tusz. Najmocniejszy jest przy postaciach o wyraźnej sylwetce: ktoś czyta przy oknie, mężczyzna w długim płaszczu się odwraca, kot śpi na parapecie, latarnia morska stoi na ostrych skałach z liniami wiatru w tle. Włosy, tkaniny i pogoda zamieniają się w wyraziste graficzne kształty.
Sprawdzi się w propozycjach komiksów i storyboardach, prezentacjach postaci, kadrach webkomiksów, zinach i plakatach oraz banerach profilu, które mają wyglądać na tuszowane ręcznie. Po kolorowe anime sięgnij po Key visual anime albo Anime z lat 90., po miękki, rozmazany rysunek zamiast ostrego tuszu po Dymny węgiel.
Do tej kompozycji polecamy format 3:4; 2:3 to inny wariant kadrowania. Styl działa też na wgranym obrazie: w trybie obraz do obrazu rysuje zdjęcie na nowo jako czarno-biały kadr mangi z rastrem i liniami ruchu, a kompozycję, pozę i ubranie zostawia bez zmian. Najlepiej wychodzą zdjęcia z wyraźnym tematem i dobrym kontrastem.
Tematy do wklejenia bez zmian: „a detective in a trench coat looking back over his shoulder in the rain”, „a woman on a rooftop with her scarf blowing in the wind”, „a cat leaping between two balconies”. Ruch i pogoda dają liniom ruchu kierunek.
O wykończeniach: Czerń i biel oraz Miękka poświata są tu wyłączone — kadr i tak jest czarno-biały, a poświata rozmazałaby tusz. Ziarno kliszy pasuje, jeśli chcesz faktury starej drukowanej strony.